مــیــــگی مهـــــم نیستــــــــ امـــــا اســـمشــــو وقتــــی میشنــــوی داغ دلتـــــ تـــــازه میشــــه…مــیــــگی مهـــــم نیستــــــــ امــــا تــــا بهـــش فکــــر میکنـــی اشـــک تـــوی چشمـــات جمــع میشــــه…
مــیــــگی مهـــــم نیستــــــــ امـــا در تنهــــایی همـــش بــــاهـــاش حـــرفـــ میـــزنـــی…مــیــــگی مهـــــم نیستــــــــ ولـــی بعضی اوقـــات دستتــــ میـــره رو شمـــارش کــه زنگــــ بـــزنـــی…نـــزنـــی…بـــزنـــی…نـــزنـــی…!مــیــــگی مهـــــم نیستــــــــ امـــا دلتـ
برچسب:
نویسنده: روژان پاکدل
آدمها
وقتی می آیند
موسیقی شان را هم با خودشان می آورند ...
ولی وقتی می روند
با خود نمی برند !
آدمها
می آیند
و می روند
ولی در دلتنگی هایمان
شعرهایمان
رویاهای خیس شبانهمان... می مانند !
جا نگذارید !
هر چه را که روزی می آورید را
با خودتان ببرید !
وقتی که می روید
دیگر
به خواب و خاطرهی آدم برنگردید...
برچسب:
نویسنده: روژان پاکدل
برچسب:
نویسنده: روژان پاکدل
برچسب:
نویسنده: روژان پاکدل
برچسب:
نویسنده: روژان پاکدل
برچسب:
نویسنده: روژان پاکدل
بگذار کسی نداند که چگونه من به جایِ نوازش شدن
بوسیده شدن
گزیده شده ام!
نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۱ساعت 19:21 توسط مریم|
برچسب:
نویسنده: روژان پاکدل
برچسب:
نویسنده: روژان پاکدل
ﭼﻘﺪﺭ ﻓــﺮﻕ ﺩﺍﺷـــﺘﯿﻢ ﻣــﻦ ﻭ ﺗﻮ !! ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗــــــﻮ ﺑﺮﺳﻢ .. ﻣﺮﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩﯼ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﻤـــــــﻪ ﺑﺮﺳﯽ !!
نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم فروردین ۱۳۹۵ساعت 13:18 توسط مریم|
برچسب:
نویسنده: روژان پاکدل